Kendimi tek kelime ile özetlemem gerekse bu kelime yukarıda yazılı olduğu şekilde muamma olurdu. Nedir muamma? Bir tanıma göre anlaşılmaz iş demek. Başka bir tanımda ise bilmece diye geçer.
Birden çok muamma bir araya geldiğinde ise muammalar hasıl oluyor. Muammalar, divan şiirinde, başta Esma’ül Hüsna olmak üzere konusu insan ismi olan manzum bilmeceler. Kelime “gizli, örtülü, anlaşılması güç veya işaret remiz yoluyla söylenmiş söz” anlamlarına gelir. Muammalar lügazlardan farklıdır. Muammalar Allah’ın isimlerinden biri veya insan ismi için düzenlenirken, lügazlar her şey hakkında düzenlenirler.
Ah ve keşke. İçinde tek yumurta ikizi geçen bir bilmece. Bir siyam ikizi yüzüne aynada denkse bu en haksızından bir mukayese. Ah keşke yüzümün bir yarısı güneşe diğer yarısı aya dönse. Başım dönse, dünya dönse. Ah keşkelerim aklımda tüten bir ateş ve ben yarı saydam cinsinden ağlasam, astronomi külümle sönse.
Bir duyguyu, bir düşünceyi, bir isteği, bir durumu, bir öneriyi, olayın bir yönünü, yalnızca bir yönüyle anlatım tekniklerinden ve düşünceyi geliştirme yollarından yararlanarak anlatan yazı türüne paragraf demeyi tercih etmiş bende önce yaşamış özneler. Kelimeler cümleleri, cümleler paragrafları, paragraflar da yazıları oluşturur.
Kendimden tek bir kelime ile değil de tek bir paragraf olarak bahsedecek olsam bu aşağıdaki şekilde olurdu.
20. yy. sonlarına doğru Sebaste merkeze 200 km uzaklıkta bir dağ köyünde dünyaya geldim ve atalarımın soyu Âdem’e dayanmaktadır. Sırayla Sebaste, Byzantion, Pylopythia, Karia’ya yerleşip, niyet ettim, göç ettim, küfür ettim, dua ettim ve terk ettim. Şimdi adını bilmenizi istemediğim bir medeniyetin beşiğinde başımı sallayıp ninniler mırıldanıyorum us yapraklarına.